چند نکته درباره کیفیت برگزاری جشنواره فجر امسال: یادداشت‌های یک دانشجوی مدیریت رسانه از جشنواره فجر ۱۰

امسال با تغییراتی که در کادر مدیریتی جشنواره فجر صورت گرفته از پیش از برگزاری جشنواره شاهد تفاوت‌هایی هستیم. از جمله در ارتباط با رسانه‌ها و فعالیت‌های ارتباطی تا مواردی مانند ارائه برنامه جشنواره و فروش اینترنتی و مانند آن. اما ایرادی در این بین هست که لازم است اشاره کنم و آن تبلیغات بیش از حد بر روی شخص دبیر جشنواره است. حالا که یک غیر دولتی دبیر جشنواره شده باید غیر دولتی هم رفتار کند که بیشتر فعالیت‌ها‌یش هم چنین بوده است. این ایرادی کوچک و قابل رفع است.

فعالیت‌هایی که تا الان انجام شده خوب است و شایسته تقدیر و پیشرفت رو به جلو قلمداد می‌شود. اما فراموش نکنیم که هنوز کامل نیست. مثلا فرایند پیش فروش اینترنتی وقتی کامل است که هیچ نیازی به حضور فیزیکی نباشد. این که یک بار از طریق اینترنت خرید کنیم و یک بار برای گرفتن بلیط به پردیس ملت برویم یک اشتباه است. این فرایند وقتی کاملا الکترونیک است که هیچ نیازی به حضور فیزیکی نباشد. بنابراین تبلیغ بر روی این که نظم و آرامش در هنگام گرفتن بلیط‌ها حاکم بود و دبیر جشنواره بر کار نظارت داشتند نشان دهنده اثربخش بودن این فعالیت کارا نیست. یک نکته دیگر هم در مورد مکان نامناسب برای تحویل بلیط‌های جشنواره در پردیس ملت بود که به تجربه کاربر توجهی نشده بود. پردیس ملت در جایی قرار دارد که پیاده رفتن به آنجا کمی مشکل است. اگر کسی می‌خواست با ماشین به پردیس برود جایی برای پارک ماشین وجود نداشت و برای چند دقیقه رفتن و برگشتن باید پول پارکینگ می‌داد. این منصفانه نیست؛ یا این که در محل‌های پارک ممنوع ماشین پارک شود که این هم درست نیست.

دیگر این که اعلام شده این جشنواره برای اولین بار بولتن الکترونیک هم منتشر می‌کند و اولین شماره آن هم منتشر شده است. منظور جشنواره از بولتن الکترونیکی هم یک فایل pdf است که حدود ۵ مگ حجم آن است و ۲۹ صفحه A4. وقتی می‌گوییم نشریه الکترونیک باید ابعاد و ظرفیت‌های نشریه الکترونیک را هم مورد توجه قرار دهیم. شاید اگر یک خبرنامه مرتب و تمیز ایمیلی طراحی می‌شد از این کار بهتر بود. یا حتی همین که در سایت جشنواره این مطالب با شکل و گرافیک مناسبی منتشر می‌شد بهتر بود. فایل pdf یک بسته ایستاست و موتورهای جست و جو هم آن را ردیابی نمی‌کنند. نشریه الکترونیک تعریف خود را دارد و مدت‌هاست که دیگر به فایل pdf نمی‌توان نشریه الکترونیک گفت.

به هر حال این‌ها که گفتم دلیل مشکل داشتن این جشنواره نیست و فقط و فقط خواستن بگویم این جشنواره کامل نیست و در صورتی که روابط عمومی جشنواره با تاکید به تبلیغ کارهایی که می‌کند بپردازد ظاهر خوشی نخواهد داشت.

پ.ن.

اواخر فروردین ۸۹ جواد شمقدری معاونت سینمایی وزارت ارشاد بعد از ۷ ماه معاونتی، دفترچه‌ای را منتشر کرد که مانیفست سینمایی او بود. او با این کارش سنتی فراموش شده در سینمای ایران را احیا کرد. زمانی بود که معاونت سینمایی در دهه ۶۰ دفترچه سیاستگذاری را در اختتامیه جشنواره فجر منتشر می‌کرد که می‌شد راهنمای فیلمسازی برای سال پیش رو. اما این حضور دولتی‌ها به مرور به فراموشی سپرده شده بود. عرصه فرهنگ جایگاهی دارد که حضور دولت در آن حساسیت‌های بسیاری دارد. دلیل آن را هم جواد شمقدری در همان دفترچه خوب بیان کرده است: سینمای ایران باید در وجوه هنری، صنعتی، انتقال پیام و جذابیت به تعادل قابل قبولی برسد. نسبت این ۴ ویژگی به دولت مانند نسبت آب است به آتش.

منتشر شده توسط رضا قربانی

که یک روزنامه‌نگاری فناوری است. برای اطلاعات بیشتر صفحه درباره مدیر رسانه را ببینید.

دیدگاه خود را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *