تلفن همراه رئیس جمهور: یادداشت‌های یک دانشجوی مدیریت رسانه از جشنواره فجر

تلفن همراه رئیس جمهور: وقتی شعار به سینما می‌رسد!

دیدن این فیلم در آخرین ساعات جمعه تازه آن هم بعد از تماشای سه‌بعدی هوگو احتمالا ترکیب خوبی نیست. هر چقدر آن یکی فیلم تو را می‌برد به دنیای قصه، این یکی اندرخم گفتن یک قصه حتی ساده و معمولی می‌ماند. همه فیلم همان یک خط داستانی است که دستمایه فیلم شده. شخصی که صاحب خط تلفن همراه رئیس جمهور می‌شود و باید پاسخگوی سیل درخواست‌های مردمی باشد. همین! ایده بسیار عالی است اما به اجرا که می‌رسد چیز زیادی از آن باقی نمی‌ماند. آیا این فیلم در جذب مخاطب موفق خواهد شد؟ احتمالا و تا حدودی. اما فیلمی نیست که گیشه‌ها را به آتش بکشد.

فیلمنامه: بزرگترین ایراد فیلمنامه این است که روی هوا بنا شده است. مگر رئیس جمهور موبایل دارد که حالا دست یکی از بندگان خدا افتاده؟ آدم‌های فیلم هم انقدر خنگ‌اند که حرص آدم را در می‌آورند. این خنگی شخصیت‌ها البته به خود فیلم هم رسیده. مخصوصا آنجاهایی که قرار است نشان دهند آدم‌ها بدبخت بیچاره هستند به سطحی‌ترین شکل ممکن برخورد شده است. بگذارید بیشتر از این نگویم.

بازیگران: مهدی هاشمی صرفا هست که باشد اما بهناز جعفری ای بدک نیست. البته باید از نیمی از بازی‌های او که مشغول گریه و زاری است فاکتور بگیریم. با این حال بهناز جعفری نسبتا موفق بوده است. اگر آنهایی که مثل من بچه شمال هستند فیلم را دیده باشند احتمالا تائید می‌کنند که نقش یک زن شمالی تهران سکنی گزیده را خوب درآورده است. اما این بازیگران هیچ کدام نمی‌توانند مردم را به سینما‌ها بکشانند. در مورد نیکی کریمی هم اجازه بدهید حرفی نزنم!

کارگردانی: علی عطشانی متخصصی است برای خودش در پیدا کردن و ساختن صحنه‌های بی‌ربطی که ته آنها هیچ چیزی به هیچ چیز ربطی ندارد. اما این فیلم در روند فیلمسازی او بعد در امتداد شهر یک کار رو به جلو است. البته هنوز برای مخاطبان این نام شناخته شده نیست.

تهیه کننده: چیز زیادی نی‌دانم.

سرمایه‌گذار: نمی‌دانم.

هزینه تولید: نمی‌دانم اما بعید می‌دانم فیلم پرخرجی بوده باشد.

پخش: نمی‌دانم.

بازاریابی: احتمالا با حاشیه‌سازی سعی کنند بازاری برای فیلم فراهم کنند اما اگر کمی روی جنیه‌های شوخی فیلم با رئیس جمهور تاکید کنند احتمالا بتوانند خانواد‌ه‌ها را به سینماها بکشانند.

حاشیه‌ها و حرف‌ و حدیث‌ها: تا دلتان بخواهد!

آیا می‌فروشد: بله. فیلم داغ گیشه‌ها نیست این فیلم اما احتمالا موفق باشد.

سیمرغ: بعید می‌دانم داور‌ها انقدر کج سلیقه باشند. البته فیلمبرداری زرین دست مثل همیشه خوب است.

پ.ن. فیلم قبلی هوگو با حدود ۹۰ دقیقه تاخیر آن هم با زیرنویس عربی پخش شد. لطفا انقدر نگویید نظم بر این جشنواره حاکم است.

منتشر شده توسط رضا قربانی

که یک روزنامه‌نگاری فناوری است. برای اطلاعات بیشتر صفحه درباره مدیر رسانه را ببینید.

دیدگاه خود را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *