دغدغه‌های روزمره یک مدیر رسانه

چه خبر از این روزهای من:

۱. دیروز و امروز مهمان دوستان خوبم در خبرگزاری سینا بودم. برای بخشی از بچه‌های سینا کلاس خبر برگزار کردم. من در خبر خودم را مدیون کتاب سهل و ممتنع دکتر شکرخواه یعنی خبر می‌دانم. همین طور کتاب‌های خوب دکتر توکلی. در این دوره بر مبنای آموزه‌های دکتر شکرخواه و تجربیات خودم به بچه‌ها خبر را آموزش دادم. بچه‌ها که راضی بودند.

۲. همایش روابط عمومی الکترونیک به هفتمین سال خودش رسید و امسال هم فرصت حضور در این همایش را داشتم. (اینجا) به نظرم همایش سال به سال روان‌تر شده است. ملایم می‌رود جلو و امسال هم در ادامه سال‌های پیش از یک چهره برتر روابط عمومی و ارتباطات تقدیر شد. آن چهره هم کسی نبود جز دکتر محسنیان راد عزیز که با این که شاگردشان نبودم اما به خاطر خواندن کتاب‌هایشان چیزهای زیادی از این استاد آموختم.

۳. آقای تقی پور یکی از حرفه‌ای‌ترین و پرکارترین آدم‌های ارتباطات امروز ایران است. همایش روابط عمومی را که به نحو احسن برگزار کردندبه کنار، امسال برنامه رونمایی از کتاب زندگینامه دکتر کمالی‌پور را هم در هتل لاله تهران به بهترین شکل ممکن برگزار کرد. (اینجا) در این دو برنامه با بسیاری از اساتید ارتباطات یا آشنا شدم یا دیداری تازه کردم. این که می‌گویند بخش خصوصی با خودش چابکی و توسعه و پیشرفت می‌آورد همین است دیگر.

۴. شماره جدید ماهنامه مدیریت ارتباطات به زودی منتشر می‌شود. (اینجا) در این شماره یکی از بهترین پرونده‌هایمان تا الان را کار کردیم. یعنی برررسی ابعاد رسانه‌ای و ارتباطی ماجرای افشای اطلاعات بانکی. در این پرونده مهم‌ترین رسانه‌های داخلی و خارجی را بررسی کردیم که پیش از این هیچ جا این طور به ماجرا نگاه نکرده است.

۵. قبلا چیزهایی با نام سهم من اینجا می‌نوشتم. این نوشته‌ها را کمی منظم‌تر از این به بعد هر ماه در مدیریت ارتباطات می‌نویسم. آنجا مهم‌ترین رویدادهای رسانه‌های کشور را در ماهی که گذشت بررسی می‌کنم.

۶. علی قنواتی یکی از پیشروترین فعالان عرصه ژورنالیسم در ایران است. چند سالی بود که خبری از او نداشتیم. حالا او با روزنامه‌نگاری سبک جامع برگشته و من در کلاس‌های او در شهر کتاب حضور دارم. اصولا فکر می‌کنم خبرنگار و روزنامه‌نگار و رسانه‌نگار جماعت باید هر روز و هر ساعت به فکر آموزش خودش باشد. روزنامه‌نگار باید بخواند و یاد بگیرد و بنویسد. روزنامه‌نگاری که فقط بنویسد و نخواند و یاد نگیرد بعد از مدتی وراجی بیش نخواهد بود. به خاطر حضور در این دوره از این بعد هر هفته یکی دو مطلب در زمینه روزنامه‌نگاری سبک جامع خواهم نوشت. روزنامه‌نگاری سبک جامع اصطلاح علی قنواتی برای روزنامه‌نگاری سبک زندگی و روزنامه‌نگاری دیداری است.

۷. در روزهای نمایشگاه کتاب سمیناری به همت دوستانم در سوره برگزار شد و بنده و چند نفر از دیگر دوستانم در خدمت بچه‌های سوره بودیم. شماره گذشته فصلنامه تحلیلی پژوهشی کتاب مهر  به مدیریت نشر کتاب اختصاص داشت. (اینجا) در این شماره سعی کردیم صنعت نشر در ایران را بررسی و تحلیل کنیم.

۸. در روزهای گذشته مجمع فعالان فناوری اطلاعات و رسانه‌های دیجیتال انقلاب اسلامی با شکوه هر چه تمام‌تر برگزار شد و بنده هم از مهمانان این برنامه بودم. البته ایرادات فراوانی به این مجمع وارد است که یکی از آنها را می‌توانید اینجا بخوانید.

۹. در پایان و مهم‌تر از همه این که دوست خوب و فرزانه‌ام جواد افتاده عزیز برای دومین سال پیاپی می‌خواهد بچه‌های فعال فضای مجازی را جمع کند تا روز رسانه‌های اجتماعی را جشن بگیرند. (اینجا) امسال اما جواد تلاش اساسی می‌کند تا این برنامه را باشکوه‌تر از پارسال و در قالب یک همایش برگزار کند. به هر حال آدم می‎ماند که تلاش‌های این بچه‌ها را چطور تلاش‌های خودجوش و غیردولتی بنامد وقتی بر و بچه‌های مجمع فعالان هم اصرار اکید دارند که غیردولتی هستند و خودجوش؟!

دغدغه‌های این روزهای من

این روزها بیشتر از هر روز دیگری تصور می‌کنم زادگاه فساد در نبود شفافیت است. روی این موضوع از جنبه‌های مختلف بررسی و تحلیل می‌کنم. از منظر رسانه و حتی از منظر بانک و پول و اقتصاد. کماکان بر روی بانکداری و پرداخت الکترونیک کار می‌کنم و هنوز گمان می‌کنم توسعه این مفاهیم به شفافیت بیشتر کمک می‌کند.

2 دیدگاه برای “دغدغه‌های روزمره یک مدیر رسانه”

  1. درود بر شما. از شما و برادرتان که در پوشش همایش و مراسم رونمایی کتاب، بسیار زحمت کشیدید ممنونم. پرونده این شماره شما همانطور که تلفنی گفتم فوق العاده بود. دست مریزاد به همه همکاران !

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *