یک نکته درباره تاثیر شمقدریسم بر سینمای ایران و پرورش منتقدیسم

حالا که شمقدری رفته و به جایش ایوبی به سازمان سینمایی آمده فرصتی شده تا دوران ۸ ساله گذشته مورد نقد جدی قرار گیرد و شمقدریسم به زیر سوال برود. اما به نظرم نقد اشتباه، ادامه همان مسیر شمقدریسم و درک نکردن آن چیزی است که باعث شد ۸ سال به پدیده شمقدریسم سر و کله بزنیم که مطمئنا فراتر از شخص شمقدری است که او ۴ سال در این پست بود اما پدیده او ۸ سال حاکمیت داشت. برخیمی‌گویند اخراجی‌ها محصول دوره شمقدریسم است. طبیعی است که درباره الی و جدایی نادر از سیمین هم محصول همین دوره است. پس نمی‌توان چنین نتیجه‌گیری کرد که دوره بد شمقدریسم منجر شدی به محصولی بد مانند اخراجی‌ها. البته اگر اخراجی‌ها را بد بدانیم! در همین دوره جدایی نادر از سیمین تولید شده و درباره الی. اگر این آخری را محصول تلاش فردی می‌دانیم آن را هم باید محصول تلاش فردی بدانیم. اگر از توقیف این یکی صحبت می‌کنیم آن یکی هم راحت اکران نشده. اگر هوشمندی و زیرکی فرهادی فیلمش را خودش را از افتادن در ورطه توقیفی نجات داده آن جا هم رندی ده‌نمکی او را از بیرون ماندن از صنعت سینما نجات داده است. اگر برای این یکی همه سر و دست شکستند، برای آن یکی جز حاتمی کیا کسی تره هم خورد نکرد. بنابراین این مقایسه‌ها غلط اندر غلط است. اما برخی اخراجی‌ها را با راه آب ابریشم و فرزند چهارم مقایسه می‌کنند که واضحا قیاس مع‌الفارغ است. اگر آن سمت پای دولت در کار نیست این سمت پول دولت در میان است. شنیدم کسی اقبال به اخراجی‌ها را نشانه بیماری جامعه می‌دانست. به نظرم کسی که مردمش را بیمار می‌داند خودش بیمار است. کسی که در بین مردم بیمار زندگی می‌کند و تصور می‌کند این مردم بیمار هستند مازوخیستی است و هر چه سریع‌تر بهتر است فکر به حال خودش بکند.

مطمئنا شمقدریسم تاثیر منفی فراوانی بر سینمای ایران گذاشت. اما اگر چیزی بد باشد دلیل نمی‌شود که هر کسی هر چیز بی‌ربطی را به آن بد بگوید. یادم هست در یکی از شبکه‌های تلویزیون فردی را که انواع خلاف‌های رانندگی را انجام داده بود آورده بودند جلوی دوربین و پلیس عزیز که در جای پیر دانا نشسته بود ناگهان گفت شما اصلا آدمی؟ همان قدر که آن پلیس حق ندارد به انسانیت کسی که قوانین راهنمایی را زیرپا گذاشته یک نویسنده یا منتقد هم نمی‌تواند عملکرد مدیریتی یک مدیری که نالایق بوده را اشتباه نقد کند. بهتر نیست منتقد‌های سینمایی به نقد فیلم بپردازند و این چنین از نقد فیلم پا فراتر نگذارند و به نقد فرد و جامعه و مدیریت و اقتصاد دخول نکنند؟

2 دیدگاه برای “یک نکته درباره تاثیر شمقدریسم بر سینمای ایران و پرورش منتقدیسم”

  1. یک نکته درباره تاثیر شمقدریسم بر سینمای ایران و پرورش منتقدیسم
    من این مطلب رو برای چاپ در ماه نامه ی محلی توتیا برداشتم، در صورت عدم رضایت به این و یا ادامه ی آن با من تماس بگیرید.
    با سپاس
    بهادر میرحسینی
    سردبیر ماه نامه ی توتیا

  2. به چالش کشیدن این ۸ سال سینمای ایران مانند بقیه ی اتفاقات این ۸ سال لازم است. اما چه در این عرصه و چه در دیگر عرصه ها نباید از آن طرف بام افتاد. به ویژه نقدهایی که توقعات کاذب را بالا می برند.

پاسخ دهید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *