سهم من؛ اردیبهشت ۹۰

از ماه پیش با خودم قرار گذاشتم بهترین تجربه‌های ماه را در این بلاگ بنویسم. شاید کسی هم خوشش آمد. الان که ۵ روز از خرداد گذشته سهم من اردیبهشت را می‌نویسم. باشد که این ادامه یابد و در آخرین روز هر ماه هم منتشر شود که بهتر است. اما خانم‌ها و آقایان؛ ماهی که گذشت.

بهتربن آلبوم: آلبوم بی‌واژه محمد اصفهانی به دلیل این که هم ساده است و هم جذاب. به دلیل این که می‌شود در ماشین و زمان رانندگی به تمام قطعه‌های آن گوش کنی و از آن لذت ببری.

بهتربن تک ترانه: ترانه خطر کن اصفهانی از همین آلبومی که صحبت کردیم؛ به دلیل هیجان و شوری که در آن وجود دارد.

بهتربن کشف این ماه: یکی استخر چهار فصل باشگاه انقلاب و دیگری شهر کتاب مرکزی در خیابان شریعتی. فعلا که مشتری این دو هستم.

بیشترین فشار این ماه: فشار کاری و فشار کاری و فشار کاری.

بهترین کاری که این ماه کردم: شروع انتشار دوباره تراکنش؛ نشریه داخلی شرکت توسن. یک چیز دیگه‌اس.

بهترین همایش این ماه: همایش روابط عمومی الکترونیک.

بهترین خبر: تارانتینو وسترن جانگو آزاد شده را می‌سازد. به من نمی‌آد که شیفته تارانتینو باشم؟ هستم خب. حالا کسی که تکه‌های فیلم‌هایش را در آت و آشغال‌های سینمایی پیدا می‌کند و از آنها شاهکار می‌سازد می‌خواهد یک وسترن بسازد. امیدوارم به جان فورد و سرجیو لئونه و خیلی‌های دیگری که دوستشان دارم توهین نباشد اما وسترن دوست‌داشتنی‌ترین و پفکی‌ترین ژانر سینماست. حالا باید دید آش تارانتینو چه مزه‌ای می‌شود.

بهترین کتاب: این ماه کتاب‌های زیادی خریدم و به زودی شروع به خواندن می‌کنم.

در هر حال این بود سهم من که خیلی هم بد نبود. هر چند خیلی هم خوب نیست. باید تجربه‌های ناب و دست اول بیشتری داشته باشم.

منتشر شده توسط رضا قربانی

که یک روزنامه‌نگاری فناوری است. برای اطلاعات بیشتر صفحه درباره مدیر رسانه را ببینید.

به گفتگو بپیوندید

3 نظر

  1. ایده جالبی بود. جالبه که در مورد اصفهانی تجربمون مشترکه…

    راستی بین نوشته هات یه چیزی بود که خوشم اومد: دید داشتن و نه دیدگاه داشتن. احساس می کنم داری پخته تر میشی.

دیدگاه خود را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *