شناسنامه

امروز شناسنامه بهار را گرفتم. از ثبت احوال سر حبیب‌الهی. شناسنامه قشنگی است. مانند پاسپورت می‌ماند. تمیز و مرتب. با توجه به ماهیت ثبت احوال، به نظرم خیلی سریع کارم را راه می‌اندازند. البته قبلش یک صف هست. ابتدای صف یک دستگاه کارتخوان قرار دارد به همراه یک آقایی که اعصاب اندکی دارد. از هر […]

طالبی

با زنگ مینا از خواب پاشدم. بهار و مینا رفته‌اند خانه مادرخانم جان. البته زنگ صدای بهار هنوز در گوشم هست. به همین دلیل چند روزی می‌شود که نظم زندگی به هم ریخته. شاید به همین دلیل بعد از مدت‌ها تلویزیون را نزدیک نیمه شب روشن می‌کنم. شنیدم امشب هفت است. امیر قادری هم هست. […]

نیمچه نقدی بر فیلم «پل چوبی»

‍مشکلی که من با «پل چوبی» دارم! فیلم دقیقا از همان جایی می‌خورد که داستانش درباره آن است. دو بار در فیلم مستقیم اشاره می‌کند که گاهی وقت‌ها نقشه‌هایت و طرح‌هایت با اجرا جور در نمی‌آید. آن چیزی که ایده ذهنی توست در اجرا نمی‌نشیند. این فیلم ایده‌های خوب و درخشانی دارد که از اجرای […]

هفت بیجار

من اینجا چه کار می‌کنم؟ از خودم این جمله را زیاد می‌پرسم. احتمالا بعضی‌های دیگر هم هستند که از خودشان این جمله را بپرسند. یک جورهایی این جمله جهانی است و ربطی به کشورهای شمال و جنوب و توسعه یافته و در حال توسعه و آمریکا و سوریه و ایران و هند و آلمان ندارد. […]

سیاه نمایی

پرادو کله می‌کند. پژو آر دی در جاده احمد آباد نتوانسته بود از پرادو رد شود، حالا در اولین فرصتی که پیش آمده بود، از پرادو رد شد و جلوی ماشین زد روی ترمز. پرادو هم کله کرد. مرد نخراشیده نتراشیده‌ای از آر دی سبز رنگ پیاده شد و آمد سمت پرادو. کنار ماشین که […]

چرا تعداد سینمارو‌ها کاهش می‌یابد؟

بسیاری کاهش مخاطب در سالن‌های سینما را به این دلیل می‌دانند که این مخاطب به تماشاهای محصولات سینمایی و مانند آن در خانه روی آورده است. در حالی که بالطبع این ماجرا در بیرون مرزهای ایران هم وجود دارد اما آنجا سالن‌ها خالی نشده که هیچ، نسبت به گذشته تعداد مخاطبان بیشتر هم شده است. […]

در ذهن روحانی چه می‌گذرد؟

نزدیکان روحانی درباره او می‌گویند که در روابطش بسیار گرم می‌گیرد و صمیمانه و مهربان برخورد می‌کند اما در عین حال بسیار نفوذناپذیر است. بنابراین برای درک این که در ذهن روحانی چه می‌گذرد راه سختی پیش رو داریم و هر تلاشی با درصد خوبی از خطا همراه خواهد بود. اما دفاع امروز دکتر روحانی […]

چرا بهتر بود مهرجویی «چه خوبه که برگشتی» را سال‌ها پیش می‌ساخت؟

توضیح پیش از شروع: این نوشته را باید مدت‌ها پیش منتشر می‌کردم. اما گذاشتم تقریبا همه بحث‌ها درباره این فیلم تمام شود و آرام اکران فیلم هم به پایان برسد تا بتوانم در فضایی منطقی‌تر حرفم را بزنم. حرف اصلی من در این نوشته از این قرار «می‌باشد»، که برخلاف اتمسفر اخیرا شکل گرفته، داریوش مهرجویی […]

نامه سرگشاده جمعی از فعالان فناوری اطلاعات به رییس جمهور منتخب / فناوری اطلاعات را به فرصت توسعه ملی تبدیل کنید

به نام خدا جناب آقای دکتر حسن روحانی رییس‌جمهور منتخب مردم ایران این روز‌ها بار‌ها این گزاره شنیده می‌شود که وزارت ارتباطات و فناوری اطلاعات، وزارتخانه‌ای درجه دوم است و اولویت پایینی در بررسی‌ها برای انتخاب وزیر دارد. بعد از انتخاب دولت تدبیر و امید توسط مردم، در محافل تخصصی به دفعات گفته‌شده که دولت […]

رسانه‌های اجتماعی در سازمان! چگونه؟

امروزه رسانه‌های اجتماعی سکان‌دار اقیانوس پرتلاطم فضای مجازی هستند؛ رسانه‌هایی که مبتنی بر فناوری وب ۲.۰ فعالیت دارند و با اجتماع‌گرایی مجازی، نقشی اساسی را در معادلات رسانه‌ای جهان بازی می‌کنند. تا چندی پیش کارکرد این رسانه‌ها، حوزه ارتباطات فردی و ابعاد سرگرمی و تفریحی را دربرمی‌گرفت، اما امروزه گستردگی کاربرد این رسانه‌ها در همه […]

تهدید ملی یا فرصت توسعه؟ سینمای ما تا فناوری اطلاعات ما

گفته می‌شود خانه سینما بزرگترین نهاد صنفی سینماگران ایران است. این که عملکرد خانه سینما را چگونه ارزیابی می‌کنیم و چقدر آن را برای صنف سینمای ایران مفید می‌دانیم،‌ تاثیری در این موضوع ندارد که سرشاخ شدن با چنین نهادی یک کار اشتباه است. لج‌بازی‌های مدیران دولتی گاهی فعالان صنفی را به اشتباه می‌اندازد که […]

اصغر فرهادی، مسعود فراستی، حسن روحانی و مفهومی به نام نقد

۱. او فقط یک فیلمساز است و بس. این جمله درباره اصغر فرهادی نه تخفیف اوست به جایگاه «یک فقط فیلمساز» و نه افتخار. اصغر فرهادی در همه این سال‌ها مسیری را طی کرده است که بسیاری از ما نتوانسته‌ایم درست در آن مسیر گام بردارید. او محدودیت‌هایش را می‌شناسد. توانایی‌هایش را. فرصت‌ها و تهدیدهای […]

پیش‌نیازهای فرهنگ سازمانی برای اثربخشی رسانه‌های اجتماعی

این روزها که بیش‌تر از هر زمان دیگری محتاج دعا هستم، چند ساعتی در همایش روز رسانه‌های اجتماعی بودم. جواد افتاده عزیز یک تنه بار این همایش را به دوش می‌کشد و دوستانی مانند من، خیلی مدیون او هستیم. جواد لطف داشت و فرصتی برای سخنرانی به من داد که بنده هم ۲۰ دقیقه درباره […]

اهمیت فراموش شده پنج‌شنبه جمعه‌ها

در دنیای کار حرفه‌ای همیشه دو روز تعطیل است. در اروپا و آمریکا شنبه و یکشنه، در ایران هم پنج‌شنبه و جمعه. این موضوع در مورد پروژه‌های محدود زمانی مانند ساخت فیلم‌های سینمایی هم صدق می‌کند. اولین بار از گروه فیلمسازی برلین منفی ۷ که در آلمان کار کردند این را شنیدیم. آنها دو روز […]

زندگی می‌گذرد خواهی نخواهی

دیدم اگر چیزی ننویسم، شاید این گمان ایجاد شود که این وبلاگ رها شده است. واقعیت این است که این وبلاگ رها نشده. حتی این طور نبوده که بگویم حال نوشتن نداشتم که سال‌هاست حرفه من نوشتن است. حتی این طور نبوده که بگویم موضوعی و سوژه‌ای نبوده که بنویسم که در این مدت ده‌ها […]

یعنی حالا دیگر وزیر شعار نداریم

امروز کسی از بین ما رفت که رفتنش در هیاهوی انتخابات و آمدن این و آن گم شد. امروز کسی از بین ما رفت که سال‌ها عنوان وزیر شعار را یدک می‌کشید. وزیر شعاری که همه ما صدای او را بیشتر از تصویرش می‌شناسیم شخصی بود به نام حاج محمود مرتضائی‌فر. مرتضایی‌فر بنیان‌گذار تکبیر بعد از […]

خدایا ما را ببخش که والی‌ها را فراموش می‌کنیم

امروز روز زن است. باید از مقام زن گفت. اما حال و روزم به من می‌گوید از مردی بگویم که تیپ ایده‌آل یک مدیر ایرانی است و متاسفانه ما او را کم‌ شناخته‌ایم و کم می‌شناسیم و تلاشی هم برای شناختش نمی‌کنیم. یکشنبه ۸ اردیبهشت سال‌روز درگذشت حاج عبدالله والی بود. این روزها انقدر درگیر روز […]

امیر حسین فردی «هم» رفت یا امیر حسین فردی رفت

نوشته بودی امیر حسین فردی «هم» رفت. نه عزیز من. امیر حسین فردی «هم» نرفت، امیر حسین فردی رفت. جوری صحبت نکنیم که انگار دور و برمان پر است از امیر حسین فردی، که حالا یکی‌شان هم رفت. امیر حسین فردی یکی بود. برای خیلی‌ها ممکن است او با صندلی‌هایی که روی آنها نشسته بود […]

در برابر مرگ چه باید کرد؟

بزرگ‌ترین مسئله زندگی ما مرگ است و غفلت ذاتی ما باعث می‌شود از این بزرگ‌ترین مسئله غافل باشیم و دقیقا زمانی که یکی از کسانی که می‌شناسیم می‌میرد، تازه به مرگ فکر می‌کنیم. در روزهای ابتدایی سال ۹۲ با مرگ‌های فراوانی روبه‌رو شدم. قبل از سال شروع شد. مرگ یکی از دوستانم. در روزهای ۹۲ […]

چرا باید سید رضای میرکریمی تولید کنیم؟

سال‌ها پیش سید مرتضی آوینی جمله‌ای در نقد آقای مخملباف نوشته بود که در جلد دوم آیینه جادو منتشر شده است. او نوشته بود: آقای مخملباف هنوز در مرحله شک است و خلاف آنچه وانمود می‌شود هیچ چیز برای گفتن ندارد. فیلم ساختن برای او نوعی اظهار وجود است و هیچ غایت دیگری را در […]