در کارگاه تهیه‌کنندگی خلاق چه گذشت

امروز در بین همه فعالیت‌های ناتمام وقتی پیدا کردم که سه ساعتی در جمع تهیه‌کنندگان ایران و در کارگاه تهیه‌کنندگی خلاق حضور داشته باشم. کارگاه را دکتر حسین‌نژاد عزیز هدایت می‌کردند که پیش از این در مدیریت ارتباطات درباره اقتصاد سینما با او گفت و گو کرده بودیم. البته به دلیل زبان کره‌ای سه تهیه‌کننده‌ای […]

درباره فیلم‌های به اصطلاح تحریمی حوزه هنری

موضوع فیلم‌های به اصطلاح تحریمی حوزه هنری، از آن موضوع‌هایی است که نه هیچ وقت برایم انقدر اهمیت داشته که بنشینم چیزی درباره آن بنویسم و نه این قدر از آن دور بودم که نتوانم چیزی ننویسم. این ماجرا ابعاد متفاوتی دارد. از مظلوم واقع شدن عده‌ای و نهادی تا شارلاتانیسم سینمایی عده‌ای دیگر. ماجرا […]

فیلم خوب چگونه فیلمی نیست!

رابطه اقتصاد و سینما چیست؟ رابطه نقد فیلم و سینما و این دو با اقتصاد چگونه است؟ آیا اقتصاددانان باید به حوزه سینما ورود کنند یا منتقدان سینمایی به حوزه اقتصاد سینما؟ اقتصاد سینما چه رابطه‌ای با کاسبی دارد؟ بخش خصوصی چه نسبتی با اقتصاد سینما دارد؟ مرز رویا و واقعیت در اقتصاد کجاست؟ سوال‌هایی […]

مقایسه دهلیز و هیس دخترها فریاد نمی‌زنند!

نگاهی به دو فیلم مهم این روزها یا چرا دهلیز دوست داشتنی است؟ چرا هیس دخترها فریاد نمی‌زنند دوست داشتنی نیست؟ چند هفته پیش برای نشریه‌ای راهنمای جمع و جوری نوشتم درباره فیلم‌های روی پرده. برخی از مخاطبان از معرفی فیلم هیس دخترها فریاد نمی‌زنند دل خوشی نداشتند. این دل‌ناخوشی منجر شد به دیالوگ‌هایی و این […]

نیمچه نقدی بر فیلم «پل چوبی»

‍مشکلی که من با «پل چوبی» دارم! فیلم دقیقا از همان جایی می‌خورد که داستانش درباره آن است. دو بار در فیلم مستقیم اشاره می‌کند که گاهی وقت‌ها نقشه‌هایت و طرح‌هایت با اجرا جور در نمی‌آید. آن چیزی که ایده ذهنی توست در اجرا نمی‌نشیند. این فیلم ایده‌های خوب و درخشانی دارد که از اجرای […]

نیمچه نقدی بر فیلم قاعده تصادف

قاعده تصادف فیلمی است پر از جزئیات و همین طور پرداخت فوق‌العاده دقیق این جزئیات که درک پیام نهفته در لایه‌های پنهان آن کمی رسوب و جاافتادن ایده‌های فیلم در ذهن را می‌طلبد. در مواجهه معصومانه و بدون سپر با این فیلم، این دریافت حاصل می‌شود که با فیلمسازی طرفیم که با هوشمندی به شناخت […]

نیمچه نقدی بر فیلم حوض نقاشی

حوض نقاشی آخرین ساخته مازیار میری که ردپای تهیه‌کننده‌اش یعنی منوچهر محمدی هم به خوبی در آن مشخص است، فیلم به غایت دوست داشتنی است. فیلمی در ستایش زندگی آرام در این دنیای ناآرام. فیلم را اولین بار در جشنواره دیدم و بعد از آن هم چند بار دیگر در سینما دیدم. فیلم و فروش […]

بنیانگذارن یهودی هالیوود

نام کمپانی: پارامونت سال تاسیس: ۱۹۱۲ موسس: آدولف زوکر اصلیت: مجارستان مذهب: یهودی از چی خوشش می‌آمد: ارتقای موقعیت اجتماعی‌اش، پذیرفته شدن در میان هنرمندان مقبول عرصه‌های ادبیات و تئاتر از چی بدش می‌آمد: باختن، دروغ شنیدن قبلش چه کار می‌کرد: تجارت خز، سرگرمی درموردش چه می‌گویند: نامنعطف، سخت‌گیر، خونسرد، خوددار فیلم‌های معروف کمپانی: پدرخوانده، […]

این سینماگران تا کجا می‌خواهند جلو بروند؟

۱. مظلوم‌نمایی در کشور ما همیشه مشتری دارد. ما کشوری هستیم که اسطوره‌مان امام حسین (ع) است و سال‌ها به اشتباه او را مظلوم عالم خوانده‌ایم در حالی که این قهرمان واقعی با شجاعت تمام حق‌اش را گرفت و هیچ گاه مظلوم نبود. دین ما همان قدر مظلوم را مقصر می‌داند که ظالم را. بنابراین […]

۱۰ چیز که حتما باید در مورد نارنجی‌پوش بدانید

۱. داستان یکی خطی فیلم خبر از فیلم مزخرفی می‌دهد. آیا در واقعیت هم چنین است؟ تا حدودی نه. با این که داستان یک خطی فیلم بسیار دم دستی به نظر می‌آید اما مشخص است که کارگردان نارنجی‌پوش استخوان خورد کرده سینماست. کسی که بهتر از هر کس دیگری قواعد سینما را بلد است و […]

از سیاسی‌ترین تا خصوصی‌ترین فیلم‌های تاریخ سینمای ایران

آیا قلاده‌های طلا سیاسی‌ترین فیلم تاریخ سینمای ایران است؟ آیا زندگی خصوصی و گشت ارشاد توهین به ارزش‌ها هستند؟ آیا حمایت از خانه سینما جوابش له کردن فیلم فیلمسازش است؟ آیا حال و روز این روزهای سینمای ایران نزار است؟ آیا در انتهای خیابان هشتم فیلم جذاب اما تلخی است که این روزها لابلای این […]

بی‌خود و بی‌جهت: یادداشت‌های یک دانشجوی مدیریت رسانه از جشنواره فجر

بی‌خود و بی‌جهت جشنواره ۳۰ ام هم تمام شد. خب این فیلم بدی نیست، اما خوب هم نیست. ایده‌های خوبی دارد و اجرای جالبی هم دارد. تماشاگر را هم تا انتها با خودش همراه می‌کند. شوخی‌های زشت و زننده را هم لابلای فیلم استفاده کرده و کمتر تماشاگری به این فکر می‌افتد که این شوخی‌ها […]

چک و زندگی خصوصی: یادداشت‌های یک دانشجوی مدیریت رسانه از جشنواره فجر

این نیمه شبی که فرصت شد چیزی بنویسم دوست دارم در مورد هر دوی این فیلم‌ها خیلی خلاصه و یک جا بنویسم. چک را راست‌گفتار ساخته که پیش از این نقاب پرحاشیه را ساخته بود. زندگی خصوصی را هم فرح بخش تهیه کننده ساخته است. کسی که کمپانی‌ فیلمسازی‌اش یعنی پوبا فیلم تولید کننده بسیاری […]

هنر بردن بازی ناعادلانه: یادداشت‌های یک دانشجوی مدیریت رسانه از جشنواره فجر ۳

تیتر را از روزنوشت آخر امیر قادری برداشتم که آن را برای داستان کافه‌اش زده و این داستان جدایی نادر از سیمین است. فیلمی که در دنیا با نام جدایی شناخته شده و در ایران جدایی نادر از سیمین. سر همین کلمه هم حرف و حدیث زیاد بود که از آنها می‌گذرم و می‌رسم به […]

چرا باید یه حبه قند رضا میرکریمی را دید؟

برای آنهایی که مثل من بچه دهات هستند و روزهایی را یادشان می‌آید که انسان‌ها به هم نزدیک‌تر بودند، برای تماشای یه حبه قند هیچ دلیلی لازم نیست. برای آنهایی هم که بچه شهر بودند، دیدن دنیایی بهتر، بهترین دلیل تماشای این فیلم است. یه حبه قند یک مرثیه است بر دنیایی که دیگر نیست. […]

چرا زندگی با چشمان بسته می‌توانست فیلم خوبی باشد؟

فرصتی دست داد و زندگی با چشمان بسته را دیدم. این فیلم می‌توانست فیلم خوبی باشد اگر کارگردان نمی‌گذاشت فیلمنامه پاشنه آشیل فیلم شود. این فیلم تدوین خوبی داشت؛ همین طور صدا برداری، و خیلی چیزهای دیگر. اما فیلم جایی ضربه می‌خورد که به سراغ نماد و نماد پردازی می‌رود. جایی که قرار است نمادها حرف […]

چرا شیش و بش فیلم خوبی است؟

مطمئنا شیش و بش فیلم محبوب من و خیلی از منتقدان سینمایی و شیفتگان سینما نیست. اما این فیلم خوبی است: به دو دلیل؛ دلیل اول: این فیلم قصه مشخص دارد. دلیل دوم هم ادامه دلیل اول است و این که عناصر فیلم به طرز مناسبی در کنار هم نشستند و اوقات خوشی را برای […]

فیلمی در مورد محیط کار facebook

فعلا دور دور facebook  است و همه نگاه‌ها به سوی این پروفایل سازها جلب شده است! جالب است که اکنون که facebook به مهم‌ترین رقیب گوگل تبدیل شده، احساس می‌کنم گوگل در جایگاهی نشسته که تا چندی پیش مایکروسافت نشسته بود. اکنون گوگل در زندگی ما قدیمی‌تر و جا افتاده‌تر و به نظر موجه‌تر است […]