شما چیزی از ملودی آرش شنیدید؟

حتی ما هم که ماهواره نداریم داستان این ملودی آرش را شنیدیم. اگر از ماجرای کلیپ یکی از خواننده‌های ایرانی – سوئدی که موضوع این نوشته است چیزی نمی‌دانید نگاهی به این نوشته بکنید.

خلاصه ماجرا از این قرار است که خواننده‌ای به نام آرش در سوئد که در دنیا حسابی برای خودش شناخته شده است یک ترانه روی سایتش منتشر می‌کند و از طرفدارانش می‌خواهد برای آن کلیپ بسازند. بعدا این کلیپ‌ها به همدیگر چسبانده شده و یک کلیپ نهایی آماده می‌شود.

درباره این کار تحلیل‌های زیادی می‌توان ارائه کرد، اما آن چیزی که در این کار جالب است جدی گرفتن قدرت شبکه‌های اجتماعی است. امروز دیگر نمی‌توان بیرون گود نشست و به صورت دفعی برخورد کرد. امروز روز باید همراه جریان شد و اگر حرفی برای گفتن داشته باشیم مطمئنا جریان همراه ما خواهد شد. اگر ما فکر می‌کنیم می‌توانیم نسخه‌ای برای دیگران بپیچیم نباید قدرت رسانه‌های اجتماعی را نادیده بگیریم. بگذارید موضوع را این طور بیان کنم: دشمن در کمین است و از قدرت رسانه‌های اجتماعی بیشترین استفاده را می‌برد. حال انتخاب با ماست. آیا ما هم می‌خواهیم از این رسانه‌ها و شبکه‌ها استفاده کنیم یا آنها را طرد کنیم؟ مطمئنا طرد این واقعیت ما را به عقب خواهد انداخت. امروز روز آنهایی که در عالم واقع خیر ما را نمی‌خواهند از هر ابزاری برای به کرسی نشاندن حرف‌هایشان استفاده می‌کنند. چرا ما نکنیم؟

زمانی بود که می‌گفتند همه چیز را همه کس دانند. ایده رسانه‌های اجتماعی و شبکه‌های اجتماعی روی همین اصل است. همه چیز در تعامل همه کس مشخص خواهد شد. چیزی که از آن تعبیر به خرد جمعی می‌کنند. برخی به اشتباه تصور می‌کنند کاربرد خرد جمعی در همراهی با نظر و عقیده آنهاست در حالی که خرد جمعی موجودی بی‌‍‌شکل است که در رابطه و ارتباط و تعامل افراد با یکدیگر شکل می‌گیرد. به خرد جمعی و فرایند شکل‌گیری آن به کمک منطق بازار باید نگاه کرد. خرد جمعی در اثر مبادلات بین افراد و محاسبه سود و زیان‌ها شکل می‌گیرد. بنابراین یکی از مسخره‌ترین حرف‌هایی که از زبان برخی شنیدم همین اظهار احترام به خرد جمعی است. خرد جمعی در جایگاهی نیست که نیاز به احترام کسی داشته باشد. خرد جمعی خودش را به همه تحمیل می‌کند.

فعلا که آرش معنای خرد جمعی را از بسیاری از ما بهتر فهمیده است.