پادکست برای آموزش پادکست

هفته گذشته پادکستی به کمک همسرم آماده کردیم که ایشان برای ارائه‌ای در دانشگاه علامه استفاده کنند. به نظرم رسید این پادکست می‌تواند کاربرد آموزشی برای آشنایی با پادکست داشته باشد. به همین دلیل آن را اینجا گذاشتم که می‌توانید گوش کنید.

Podcast

یک لیوان پادکست عالی، لطفا!

قبل از این که این مطلب را بزنید بر بدن، با یک فشار کلیک این کتاب را دانلود کنید: پادکست و آینده رادیو.

واقعیت از این قرار است که من هر هفته در شرکت توسن به همراه خبرنامه‌ی ایمیلی که هر شنبه صبح منتشر می‌شود یک پادکست هم می‌فرستم. این یک جور لذت است برای من. تولید پادکست لذتی دارد که در هیچ چیز دیگری نیست: استفاده از انواع موسیقی‌هایی که مردم ساختند یا خودم ساختم؛ یا حتی افکت‌های صوتی که معمولا از این ور و آن ور دانلود می‌کنم.

در ایران رسانه‌های چندان جدی نیستند. کسی که بین ما غریبه نیست. همه خودی هستیم. رسانه‌های ما بیشتر یک مشت رسانه مجیزگو شده‌اند. رسانه‌هایی که از کارکردهای اطلاع‌رسانی، آموزش و همگرایی فاصله زیادی دارند. در هر حال هنر نیست فقط از تاریکی گفتن و به قولی گر تو بهتر می‌‌زنی، بستان و بزن! حالا محدودیت‌های متفاوت و شاخدار به جای خود. اما گمان می‌کنم بعضی وقت‌ها امکانات فوق‌العاده‌ای دور و بر ما هست که کمتر به آنها توجه می‌کنیم. مثلا همین پادکست. پادکست یک سری ویژگی‌های فنی دارد؛ عجالتا مبتنی بر RSS بودن پادکست. کسانی که این روزها در کار تولید پادکست هستند شاید خیلی آن را رعایت نکنند. کمتر کسی هم  پادکست‌ها از طریق RSS خوان دسترسی می‌یابد و خلایق ترجیح می‌دهند بروند خود سایت و فایل صوتی را دانلود کنند. این جوری یک مقداری از فوق‌العادگی و بکر بودن پادکست کم می‌شود. اما خیالی نیست. موضوع اینجاست: همین پادکست‌هایی هم که تولید می‌شوند تا حدودی از تیپ ایده‌آل یک پادکست جذاب دورند. شاید یکی از مهم‌ترین عوامل موفقیت پادکست‌ها در دنیا انتشار مرتب و منظم آنهاست. چیزی که در چند وبلاگ معدود ایرانی در بیشتر موارد اصلا وجود ندارد. انتشار الابختکی و گه‌گاهی پادکست که نمی‌شود پادکست! شاید یکی از دلایلی که شروع نکردم به طور جدی برای مدیر رسانه پادکست تولید کنم این ترس بوده که نتوانم این کار را مرتب  و منظم انجام دهم.

برگردیم به کتاب که امیدوارم با اینترنت هندلی تا الان دانلود شده باشد! کتابی که پیشنهاد کردم دانلود کنید چند سال پیش منتشر شده و چند مقاله در مورد پادکست دارد. کتاب خوبی است در این برهوت تولید علمی. اما شاید یک ایراد داشته باشد و آن هم ایرادی است که بر بیشتر کارهای علمی امروز ما وارد است: کتاب کاربردی نیست. ما امروز تشنه دستورالعمل هستیم. مانند کتاب‌های به زبان آدمیزاد به دنبال چیزهایی هستیم که به ما شیر فهم کنند که چگونه پادکست خوب تولید کنیم. این یک جور مهندسی می‌خواهد. این که یکی راه را برود و بعد اندازه بگیرد و آخر سر نتایج کار را در قالب یک کتاب راحت‌الحقوم بیان کند. کتابیکه پایش روی زمین باشد و نیم‌نگاهی به آسمان. الان بیشتر کتاب‌ها مانند آدم‌های پا به هوایی می‌مانند که از طرف سر روی زمین قرار گرفته‌اند. به هر حال جای خالی کتاب یا هر چیز دیگری که بگوید چگونه پادکست خوب تولید کنیم هنوز خالی است. خالی خالی!

یک لیوان پادکست عالی لطفا!

خلاصه مقاله من در همایش رسانه و آموزش شهروندی

آن چه که در ادامه آمده است خلاصه مقاله‌ای است با عنوان ارائه مدلی برای آموزش شهروندی بر مبنای پادکست بلوتوثی است که مقاله برگزیده همایش رسانه و آموزش شهروندی شده است. این مقاله را با خانم‌ها مینا والی و آذر مجدانیان نوشتم.

پادکست که یکی از انواع رسانه‌های اجتماعی است به ارائه فایل‌های صوتی از طریق اینترنت گفته می‌شود. آمارهای ارائه شده در این مقاله نشان دهنده رشد سریع استفاده از پادکست در کشورهای توسعه یافته است. با بررسی تحقیقات انجام شده در زمینه رسانه‌های اجتماعی در می‌یابیم که رابطه نزدیکی بین رسانه‌های اجتماعی و یادگیری وجود دارد. به دلیل مشکلات زیرساخت در ایران، رسانه‌های اجتماعی و به طور خاص پادکست در بین عامه مردم رایج نشده است. اما با استفاده از بسترهای موجود و ایجاد اندک تغییراتی در مدل پخش پادکست در جهان، می‌توان از این رسانه اجتماعی به عنوان ابزاری موثر در آموزش شهروندی استفاده کرد. به صورت خاص در تهران و به صورت عام در دیگر شهرهای ایران، مردم ساعت‌های فراوانی را در مکان‌های عمومی شهری مانند فرهنگسراها، پارک‌ها، و دیگر اماکن شهری به سر می‌برند. با توجه به مدل ارائه شده در این مقاله و استفاده از پخش کننده بلوتوثی در این مکان‌ها و با توجه به ضریب نفوذ بالای موبایل در ایران می‌‌توان از طریق پخش فایل‌های پادکست در این مکان‌ها به ارائه پیام‌هایی منطبق با اهداف آموزش شهروندی پرداخت. پخش فایل‌های پادکست به شیوه ابتکاری و از طریق ابزارهای بلوتوثی و استفاده از آن بر روی گوشی‌های همراه مزایای فراوانی در راستای آموزش شهروندی دارد.

بفرمائید پادکست بلوتوثی!

امروز در ۲ همایش مقاله داشتم. یکی در سمینار رسانه و آموزش شهروندی و دیگری همایش رسانه و جنگ نرم. برای سمینار آموزش شهروندی مقاله‌ای در مورد پادکست بلوتوثی ارائه کردم که با استقبال حاضرین مواجه شد و بعد از ارائه مدام مورد لطف مخاطبان قرار می‌گرفتم. در این ارائه پادکستی هم برای معرفی پادکست ساخته بودم که جو سنگین برنامه را کاملا به هم زد. این مقاله را به کمک همسرم سرکار خانم مینا والی و همکارم سرکار خانم آذر مجدانیان نوشته بودم. مهم‌ترین نکته این کار برای من این بود که به صورت تیمی انجام شده بود. مقاله دیگر هم به صورت تیمی بود. برای جنگ نرم ما بر روی برنامه بفرمائید شام کار کرده بودیم و ژانر تلویزیون‌های واقع‌نما را بررسی کردیم. در فضایی که جنگ نرم معادل فحش و بد و بیراه گفتن به رسانه‌های بزرگ شده جای چنین کارهایی که به صورت علمی سراغ برنامه‌های ماهواره‌ای بروند واقعا خالی است. این مقاله را هم به کمک همکلاسی‌‌‌‌هایم آقای محمد معماریان و آقای محمد هنرمند نوشته بودم. از این که در یک روز در دو همایش و به همراه دوستانم برگزیده شدم احساس خوبی دارم. در پست‌های بعدی خلاصه این دو مقاله را خواهم گذاشت.

حضور در هم‌اندیشی رادیو و جوان

امروز اولین هم‌اندیشی جوان و رادیو برگزار شد. این هم‌اندیشی را رادیو جوان ترتیب داده بود و من هم در این هم‌اندیشی حضور داشتم. مقاله من با عنوان پادکست، جوانان و آینده رادیو؛ چالش یا فرصت به عنوان یکی از ۵ مقاله برتر انتخاب شده بود. من برگزاری این هم‌اندیشی را به فال نیک می‌گیرم. البته بیشتر خوشحال می‌شدم که به نویسندگان مقاله‌های برتر هم فرصت ارائه می‌دادند و صرفا اساتید سخنرانی نمی‌کردند. در هر حال دست همه بروبچه‌های رادیو جوان درد نکند. رادیو جوان گفت و گوی در مورد موضوع مقاله‌ام با من داشت و گفتم که رادیو از بسترهایی که دارد باید استفاده کند و تولید پادکست کند. شنیدم که حدود ۱۲۰ مقاله برای همایش ارسال شده بود. در ادامه چکیده مقاله‌ای که ارائه کرده بودم را می‌توانید بخوانید.

پادکست، جوانان و آینده رادیو؛ چالش یا فرصت

چکیده
هدف این مقاله ایجاد توجه به استفاده از فناوری‌های نوین ارتباطی مبتنی بر وب، برای استفاده در تولید و پخش برنامه‌های رادیویی است. مهم‌ترین حضور رادیو در اینترنت به دو شکل رادیوی اینترنتی و پادکست است. رادیوی اینترنتی حضور محتوی معمول رادیوی سنتی در اینترنت است که فقط کانال ارتباطی آن از امواج الکترومغناطیسی به شبکه‌های رایانه‌ای تغییر یافته است. اما پادکست تعریف دوباره رادیو متناسب با فضای اینترنت است. در پادکست بایستی محتوی متناسب با مقتضیات اینترنت تولید شود. همچنین با استفاده از فناوری RSS، مخاطب به محض انتشار محتوی از انتشار پادکست باخبر می‌شود. مخاطب پادکست می‌تواند در هر زمان و مکانی که بخواهد به برنامه رادیویی مورد نظرش گوش بدهد. پادکست در صورتی که به شکل مناسبی مورد استفاده قرار گیرد به فرصتی برای رادیو تبدیل می‌شود. در غیر این صورت پادکست در آینده به چالشی برای رادیو تبدیل می‌شود.

کلید واژه‌ها
فناوری، وب ۲.۰ ، پادکست، رادیو اینترنتی، اینترنت، RSS

خبر هم‌اندیشی